Taal en beeld zijn vanzelfsprekend aanwezig in mijn leven, literatuur was de aanleiding om docent Nederlands te worden, het beeld, de verbeelding, bracht mij naar de kunstacademie. Eerst volgde ik de lerarenopleiding en toen er ruimte ontstond om naar de kunstacademie te gaan, twijfelde ik geen seconde. Het was de logische stap in mijn ontwikkeling en verlangen naar verdieping in de beeldende vakken. Van modevormgeving naar objecten van textiel tot ontdekken dat in schilderen en tekenen mijn hart ligt.
Na een aantal jaren in het onderwijs kreeg ik een functie in een museum, het bleek voor mij de ideale plek om “zien en ervaren, kennis en kunde” te laten groeien.
Vanaf 1991 heb ik meer of minder regelmatig aan kleine exposities deelgenomen.